Υπάρχουν αποφάσεις που τις παίρνεις σχεδόν χωρίς να το σκεφτείς.
Και υπάρχουν κι εκείνες που γυρίζουν στο μυαλό σου ξανά και ξανά.
«Κι αν κάνω λάθος;»
«Κι αν το μετανιώσω;»
«Κι αν υπάρχει κάτι καλύτερο;»
«Κι αν δεν είμαι έτοιμος;»
Και κάπως έτσι, αντί να αποφασίζεις, συνεχίζεις να σκέφτεσαι.
Αναλύεις τα δεδομένα. Ζητάς τη γνώμη των άλλων. Φτιάχνεις σενάρια. Περιμένεις να νιώσεις απόλυτα σίγουρος.
Μόνο που η απόλυτη σιγουριά συνήθως δεν έρχεται.
Και όσο περιμένεις να εμφανιστεί, η ζωή συνεχίζει να προχωρά χωρίς εσένα.
Γιατί μας δυσκολεύουν τόσο πολύ οι αποφάσεις;
Πολλές φορές δεν φοβόμαστε πραγματικά την απόφαση.
Φοβόμαστε αυτό που μπορεί να σημαίνει αν η απόφαση δεν εξελιχθεί όπως θα θέλαμε.
Φοβόμαστε την αποτυχία. Την κριτική. Την απογοήτευση. Την απώλεια μιας ευκαιρίας.
Και κάποιες φορές φοβόμαστε περισσότερο την ευθύνη του να επιλέξουμε.
Γιατί όταν επιλέγεις, δεν μπορείς πλέον να μένεις στην ασφάλεια του «δεν ξέρω».
Αναλαμβάνεις την ευθύνη για το επόμενο βήμα.
Και αυτό μπορεί να είναι τρομακτικό.
Η αναποφασιστικότητα δεν είναι πάντα έλλειψη γνώσης
Μπορεί να πιστεύεις ότι χρειάζεσαι περισσότερες πληροφορίες για να πάρεις την απόφασή σου.
Κάποιες φορές πράγματι χρειάζεσαι περισσότερα δεδομένα.
Άλλες φορές όμως έχεις ήδη αρκετά.
Απλώς περιμένεις να αισθανθείς σίγουρος.
Και εδώ βρίσκεται μια σημαντική διαφορά:
Δεν χρειάζεται να είσαι 100% σίγουρος για να προχωρήσεις.
Χρειάζεται να έχεις αρκετή καθαρότητα ώστε να κάνεις το επόμενο βήμα.
Η απόφαση δεν χρειάζεται να είναι τέλεια.
Χρειάζεται να είναι συνειδητή.
Ρώτησε τον εαυτό σου τι πραγματικά θέλεις
Όταν δυσκολεύεσαι να αποφασίσεις, κάνε ένα βήμα πίσω.
Μην ξεκινήσεις από το «τι πρέπει να κάνω;».
Ξεκίνα από το:
«Τι θέλω πραγματικά;»
Όχι τι περιμένουν οι άλλοι από εσένα.
Όχι τι θεωρείται σωστό.
Όχι τι θα έκανε κάποιος άλλος στη θέση σου.
Τι θέλεις εσύ;
Μερικές φορές η απάντηση υπάρχει ήδη μέσα μας, αλλά έχει καλυφθεί από τον φόβο, τις προσδοκίες και τις γνώμες των άλλων.
Ξεχώρισε τον φόβο από την πραγματική ανάγκη
Ένας χρήσιμος τρόπος για να δεις μια απόφαση πιο καθαρά είναι να αναρωτηθείς:
«Αν δεν φοβόμουν ότι θα κάνω λάθος, τι θα επέλεγα;»
Δεν σημαίνει ότι ο φόβος πρέπει να εξαφανιστεί.
Σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να είναι εκείνος που αποφασίζει για εσένα.
Ο φόβος μπορεί να είναι παρών και εσύ να προχωρήσεις.
Αυτό είναι αυτοπεποίθηση.
Όχι η απουσία φόβου.
Η ικανότητα να μην αφήνεις τον φόβο να παίρνει όλες τις αποφάσεις.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις ολόκληρη τη διαδρομή
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε είναι ότι πιστεύουμε πως πρέπει να γνωρίζουμε από τώρα πού ακριβώς θα μας οδηγήσει μια απόφαση.
Όμως δεν λειτουργεί έτσι η ζωή.
Μπορείς να γνωρίζεις μόνο το επόμενο βήμα.
Και αυτό αρκεί.
Δεν χρειάζεται να ξέρεις πώς θα είναι η ζωή σου σε έναν χρόνο.
Χρειάζεται να ξέρεις ποια είναι η κίνηση που θέλεις να κάνεις σήμερα.
Ίσως αυτό σημαίνει να κάνεις μια συζήτηση.
Ίσως να στείλεις ένα email.
Ίσως να πεις ένα «όχι».
Ίσως να ξεκινήσεις κάτι που αναβάλλεις εδώ και καιρό.
Μικρά βήματα μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλη αλλαγή.
Και αν τελικά κάνεις λάθος;
Αυτή είναι ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση.
Και η απάντηση είναι απλή:
Μπορεί.
Μπορεί να πάρεις μια απόφαση και να μην εξελιχθούν όλα όπως τα περίμενες.
Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η απόφαση ήταν λάθος.
Σημαίνει ότι έμαθες κάτι.
Ότι απέκτησες εμπειρία.
Ότι γνωρίζεις πλέον κάτι που πριν δεν γνώριζες.
Και κυρίως, ότι κινήθηκες.
Γιατί πολλές φορές το πραγματικό κόστος δεν είναι να πάρεις μια λάθος απόφαση.
Είναι να μην πάρεις καμία απόφαση και να μείνεις για μήνες ή χρόνια στο ίδιο σημείο αναρωτώμενος:
«Τι θα γινόταν αν…;»
Μια μικρή άσκηση για σήμερα
Αν υπάρχει αυτή την περίοδο μια απόφαση που σε απασχολεί, πάρε ένα χαρτί και γράψε:
1. Τι θέλω πραγματικά;
2. Τι φοβάμαι ότι θα συμβεί;
3. Τι θα επέλεγα αν δεν φοβόμουν την αποτυχία;
4. Ποιο είναι το μικρότερο βήμα που μπορώ να κάνω τώρα;
Μην προσπαθήσεις να βρεις όλες τις απαντήσεις.
Αναζήτησε μόνο την επόμενη καθαρή κίνηση.
Ίσως δεν χρειάζεσαι περισσότερη σιγουριά
Ίσως χρειάζεσαι περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.
Εμπιστοσύνη ότι ακόμα κι αν κάτι δεν εξελιχθεί όπως το περίμενες, θα μπορέσεις να το διαχειριστείς.
Ότι θα μάθεις.
Ότι θα προσαρμοστείς.
Ότι θα ξανασηκωθείς και θα συνεχίσεις.
Γιατί η αυτοπεποίθηση δεν δημιουργείται όταν ξέρεις ότι όλα θα πάνε καλά.
Δημιουργείται όταν ξέρεις ότι θα είσαι εντάξει ακόμα κι αν δεν πάνε όλα όπως τα σχεδίασες.
Και τότε οι αποφάσεις γίνονται λίγο πιο εύκολες.
Όχι επειδή εξαφανίζεται η αβεβαιότητα.
Αλλά επειδή σταματάς να περιμένεις να εξαφανιστεί για να προχωρήσεις.